Czy naprawdę używasz grzejnika żeberkowego, prawda?

Radiator do symulacji rozpraszania ciepła jest zbędnym elementem i powinieneś również rozumieć jego działanie, zwłaszcza radiator typu płytowego. Wszyscy wiemy, że wydajność rozpraszania ciepła przez grzejnik płytowy zależy od wysokości, grubości, rozstawu żeber rozpraszających ciepło oraz grubości płyty dolnej.

Jednak wraz ze wzrostem grubości żebra promieniującego odstępy maleją, a grubość płyty dolnej zwiększa się, wydajność chłodnicy najpierw gwałtownie się poprawia, potem powoli rośnie, a na końcu spada.

Dlatego rozsądna kontrola grubości, odstępów i grubości dolnej płyty żeber promieniujących jest kluczem do projektu grzejnika i nie jest to uogólniona kombinacja optymalizacyjna, a korekty należy dokonywać zgodnie z rzeczywistym produktem.

Opierając się na powyższym zrozumieniu grzejnika płytowego, niektórzy uważają, że grzejnik żeberkowy ma nieodłączne zalety. Ze względu na równanie wymiany ciepła Q=hA(T1-T2) im większa powierzchnia grzejnika, tym większa jest jego zdolność rozpraszania ciepła.

Koncepcją konstrukcyjną grzejnika w kształcie igły jest generowanie jak największej powierzchni wymiany ciepła w danej objętości, a także możliwość dostosowania do różnych kierunków przepływu powietrza.

W przypadku grzejnika żeberkowego tylko powierzchnia w tym samym kierunku, w którym przepływa powietrze, może stykać się z przepływającym powietrzem, a powierzchnia w kierunku pionowego przepływu powietrza styka się tylko z nieruchomym powietrzem lub przepływem wirowym, a ta część powierzchni obszar nie może zabrać dużo ciepła. Dlatego przy tych samych odstępach żeberek, samo zerwanie żeberek w kształcie płyty nie zwiększa rozpraszania ciepła, ale może mieć gorszą wydajność rozpraszania ciepła.

Prawdą jest, że rozstaw płytowego radiatora żebrowego nie może być zbyt gęsty ze względu na ograniczenia technologiczne. Gęstość żeber można zwiększyć, wykonując radiatory w kształcie igieł, ale nie należy ignorować parametru h. Po zwiększeniu gęstości przepływa przez dwie płetwy. Powietrze w płetwach będzie kolidować ze sobą, zderzać się ze sobą i ściskać w wąski przepływ między dwoma płetwami, tworząc turbulencje.