Chłodzenie termiczne stosu ładującego
W porównaniu z innymi zasilaczami rozpraszanie ciepła systemowego stosu ładującego jest znacznie większe, a wymagania dotyczące konstrukcji termicznej systemu są niezwykle surowe. Zakres mocy stosu ładowania prądem stałym wynosi 30 kW, 60 kW i 120 kW, a sprawność wynosi na ogół około 95%. Wtedy 5% z niego zostanie zamienione na straty ciepła, a straty ciepła wyniosą 1,5KW, 3KW i 6kW. W przypadku sprzętu zewnętrznego ciepło to musi być odprowadzane ze sprzętu, w przeciwnym razie starzenie się sprzętu zostanie przyspieszone. Jednocześnie należy wykonać wodoodporną i pyłoszczelną obróbkę, aby zapobiec zwarciom i zaburzeniom sygnału sprzętu elektronicznego.

Obecnie istnieją cztery powszechnie stosowane tryby chłodzenia stosu ładującego: chłodzenie naturalne (głównie polegające na radiatorze), chłodzenie wymuszonym powietrzem, chłodzenie cieczą i klimatyzacja. Ze względu na wpływ objętości, kosztów, niezawodności i innych czynników, obecnie większość firm stosuje wymuszone chłodzenie powietrzem. Następnie musi to przynieść pył, gaz korozyjny, wilgoć i inne zakłócenia.

Rozpraszanie ciepła stosu ładującego jest podzielone na rozpraszanie ciepła modułu i ogólne rozpraszanie ciepła w obudowie. Ponieważ moduł ładowania jest wbudowany, środki ochronne znajdują odzwierciedlenie głównie w konstrukcji podwozia. Najprostszą i ekonomiczną konstrukcją jest wykonanie żaluzji na wlocie i wylocie powietrza skrzynki, a następnie dodanie wentylatora na wylocie powietrza w celu usunięcia ciepła odprowadzanego przez wentylator modułu. Ta metoda może odgrywać pewną rolę ochronną. Nieuniknione jest, że kurz i wilgoć dostaną się przez długi czas.

Jeśli chcesz uzyskać lepszy efekt ochrony, użyj zamkniętego kanału powietrznego do izolacji zimnej i gorącej, aby odizolować wnętrze: środkowa płyta przegrody całkowicie oddziela zimne i gorące płyny i skutecznie chłodzi się przez nośnik przewodzenia ciepła i górny wentylator. Grupa ekranów filtra żaluzjowego jest dobrana do wlotu i wylotu powietrza na obu końcach, aby skutecznie zapobiegać powstawaniu wody i kurzu.

Nośnik przewodzenia ciepła składa się z powłoki rury, rdzenia absorpcyjnego cieczy, pokrywy końcowej i żeber × Po podciśnieniu (10-1 ~ 10-4) Pa jest wypełnione odpowiednią ilością cieczy roboczej, porowatość kapilarna w pobliżu wewnętrznej ściany rury jest wypełniona cieczą i uszczelniona. Jeden koniec rury to sekcja parowania (sekcja grzewcza), a drugi koniec to sekcja kondensacji (sekcja chłodzenia). Zgodnie z potrzebami aplikacji, sekcja izolacyjna może być rozmieszczona między dwiema sekcjami.
Gdy jeden koniec rurki cieplnej jest podgrzewany, ciecz w rdzeniu odparowuje i odparowuje, para przepływa na drugi koniec pod niewielką różnicą ciśnień, aby uwolnić ciepło i skraplać się w ciecz, a ciecz płynie z powrotem do sekcji parowania wzdłuż porowatego materiału pod działaniem siły kapilarnej. W tym cyklu ciepło jest przenoszone z jednego końca rury na drugi. I jest górny wentylator, który usuwa ciepło.







