Proces produkcji rurki cieplnej

Technologia rurek cieplnych pojawiła się już w 1942 roku, kiedy Perkins wynalazł i ulepszył termosyfon (prostą grawitacyjną rurkę cieplną). Po 1942 roku Gaugler zaproponował zasadę nowoczesnych rurek cieplnych, ale nie została ona faktycznie zastosowana. Do 1963 roku w Los Alamos National Laboratory w Stanach Zjednoczonych G M. Grover po raz kolejny zaproponował tę zasadę. I wynalazł element przenoszący ciepło o nazwie „rurka cieplna”. Rura cieplna to rodzaj elementu przenoszącego ciepło, który w pełni wykorzystuje zasady absorpcji i uwalniania ciepła ze zmianą fazową, aby szybko przenosić ciepło. Jego przewodność cieplna znacznie przewyższa przewodność dowolnego znanego metalu.

Rurka cieplna składa się z trzech głównych elementów: szczelnej obudowy, płynu roboczego i struktury kapilarnej. Obudowa utrzymuje uszczelnienie próżniowe dla płynu roboczego rurki cieplnej, aby zapewnić ciągły transfer ciepła przez dziesięciolecia. Płyn roboczy musi być kompatybilny z materiałami obudowy rurki cieplnej i strukturą kapilarną przy zmianie fazy w zakresie temperatur stosowania.

Poniżej krótkie wprowadzenie pokazuje, jak zbudowana jest rurka cieplna:

1. Cięcie rur: Przytnij długie rury miedziane na określone długości

2. Rurka termokurczliwa – weź określoną długość zewnętrznej średnicy jednego końca i zmniejsz ją do około 3 mm (konkretne regulacje zostaną wykonane w oparciu o średnicę zewnętrzną i grubość ścianki)

3. Wypełnianie proszkiem – Włóż rdzeń ze stali nierdzewnej do środka miedzianej rurki i umieść go w środku miedzianej rurki poprzez formę. Następnie napełnij proszek miedziany określoną wielkością cząstek (za pomocą sprzętu wibracyjnego, aby uzyskać określoną gęstość proszku miedzi w celu kontrolowania porowatości spiekanej struktury kapilarnej)

4. Spiekanie proszku miedzi - spiekanie proszku miedzi w odpowiednim kształcie w wysokiej temperaturze przy użyciu pieca dzwonowego lub pieca ciągłego w osłonie atmosfery redukującej.

5. Obkurcz rurkę, zespawaj końcówkę wypełnioną proszkiem miedzianym, obkurcz końcówkę i zespawaj ją, aby ją uszczelnić.

6. Wtrysk cieczy/jednorazowe odgazowanie: Wstrzyknij pewną ilość ultraczystej wody do rury cieplnej za pomocą sprzętu do ilościowej kontroli wtrysku wody, takiego jak pompa wtrysku cieczy, i natychmiast usuń powietrze z korpusu rury za pomocą sprzętu próżniowego, uszczelniając rurę usta.

7. Odgazowanie wtórne/stała długość: Ponieważ pierwsze odgazowanie próżniowe może nie wystarczyć, przeprowadza się w tym miejscu kolejne odgazowanie nagrzewające, po którym następuje drugie uszczelnienie i dokładne cięcie na długość. Po cięciu nacięcie jest spawane łukiem argonowym w celu uszczelnienia.

8. Test różnicy temperatur i test wydajności: Sprawdź przewodność cieplną, różnicę temperatur i wartość oporu cieplnego rury cieplnej.

9. Przetwarzanie końcowe: procesy formowania, takie jak gięcie i spłaszczanie.

10. Test starzenia: starzenie pod ciśnieniem/starzenie w wysokiej temperaturze.

11. Obróbka powierzchniowa: jak przeciwutleniacz, niklowana itp